Gisteren 14 september heb ik deelgenomen aan het BK triatlon in Mechelen. Dit was mijn laatste triatlon wedstrijd van het jaar en hiermee heb ik dan ook mijn seizoen, met enkele ups and down, afgesloten.

Een paar weken geleden, eind augustus, heb ik nog een triatlon meegepikt in Viersel die toen uitdraaide in waarschijnlijk mijn slechtste wedstrijd ooit. Met zowel Viersel als de goede trainingsweken die erop volgden in mijn achterhoofd was ik eerlijk gezegd benieuwd wat ik er zou van maken op het Belgisch kampioenschap. Bij de zwemstart besloot ik me niet tussen de favorieten te zetten, maar me wat apart aan de zijkant te houden om zo het gedrum te vermijden. Dit bleek dan ook een goede beslissing te zijn. Ik nam een goede start, zonder pakken slaag te krijgen en zag na enkele 100 meters de betere zwemmers nog altijd naast me liggen. Ik bleef een goed tempo aanhouden en legde me in de voeten van Elise en Lotte (de latere verdiende winnares! ) en kwam ook samen met hen als 7de uit het water. Vervolgens moesten we lopen naar de wissel, wat toch een eindje ver was en waardoor ik enkele meters had verloren op die twee atletes. Dit zorgde ervoor dat ik alleen uit de wissel kwam en bij het opspringen van de fiets een groep van een 6-tal meisjes nog geen 100 meter voor me uit zag rijden. Normaal gezien zou zo)n gaatje geen probleem mogen zijn voor mij om te dichten, maar ik had geen kracht in mijn benen en bleef dan ook de eerste kilometers op dezelfde afstand hangen. Teleurstellend. Na één ronde had ik enkele meisjes te pakken gekregen die uit dat groepje waren gelost, maar was nog steeds geen meter dichterbij gekomen. In de tweede ronde zag ik ze enkel maar verder weg rijden en ook in de achtergrond kwam een grote groep steeds dichterbij. Na 3/4 van het fietsonderdeel hadden ze me dan ook te pakken. Ik draaide met hun mee en reed in de laatste kilometer samen met een ander meisje weg zodat ik als eerste in de wisselzone terecht kwam. Fiets aan de kant, helm af, loopschoenen aan en weg. Ik startte als eerste van het groepje en als 6de in totaal aan het loopnummer, maar het werd al snel duidelijk dat ik niet te pas kwam aan het tempo van de snelle loopsters die me passeerden in de eerste kilometer. Ik liep de 5km-lange toer uit op een voor mij nog redelik tempo, terwijl de jongens die 10min achter ons waren gestart, me voorbij snelden in hun strijd naar de titel. Hieronder zat ook mijn teamgenoot Alec Segaert die uiteindelijk 3de werd bij de jeugd A. Na een uur en negen minuten kwam ik vervolgens als 11de jeugd A-atlete en met gemengde gevoelens over de meet. Content dat het niet zo rampzalig was als enkele weken ervoor, maar teleurgesteld wetend dat ik stukken beter kan. Gelukkig heeft dit me motivatie om er terug hard voor te werken en mijn beste beentje voor te zetten in het volgende seizoen, 2020. Tot dan!

Elena

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *